"Ik eet klei" is niet precies een natuurlijke gespreksstarter, of wel. Iemand vertellen dat je graag op klei, krijt of aarde kauwt, roept een flinke dosis argusachtige blikken op je af, meer dan bekennen dat je verslaafd bent aan realitytv. Maar voor velen van ons is dit niet zomaar een gekke eigenschap, maar een echt zintuiglijk genot en een integraal onderdeel van wie we zijn. De aardse kruimel, de koude knak van leisteen, niets daaraan hoeft gênant te zijn.
Als je overweegt om het mensen te vertellen, zijn er een paar dingen die echt helpen. Maak je eerst comfortabel met je eigen waarom: zintuiglijk, emotioneel, of allebei, maakt niet uit. Je hebt geen diagnose nodig om het te rechtvaardigen, alleen een helder genoeg beeld voor jezelf om het rustig uit te leggen.
Kies je publiek zorgvuldig. Je bent niemand iets verschuldigd, dus begin met iemand die openstaat voor dit soort dingen en niet in de veren gaat hangen over een beetje eetbare aarde. We hebben allemaal die ene vriend die al in rare hobby's zit, die is meestal een veilige keuze.
Houd het luchtig als dat kan. Iets als "dit klinkt misschien raar, maar ik eet eigenlijk graag klei en krijt, het komt vaker voor dan je denkt en is eerlijk gezegd best bevredigend" doet al het meeste werk. Een beetje humor haalt de scherpe randjes eraf en nodigt eerder uit tot nieuwsgierigheid dan tot oordeel.
Noem een feitje als je het verder wilt normaliseren: mensen eten al eeuwenlang klei en aarde in allerlei culturen, en tegenwoordig is er een echte online community rondom dit onderwerp, met recensies, proeverijen en alles eromheen. Je zit niet alleen maar te snacken, je maakt deel uit van iets met een echte geschiedenis.
Verwacht een paar voorspelbare vragen: is het veilig, waar koop je dat, gaat het wel?
De eerlijke antwoorden: ja, als het natuurlijk en geschikt voor consumptie is, online bij gespecialiseerde webshops, en eerlijk gezegd gaat het beter sinds ik het niet meer verberg.Je hoeft ook niet alles te delen. Je bent niemand je verzendbewijzen of een live proeverij verschuldigd, tenzij je dat zelf wilt geven. Het kan een subtiele onthulling zijn, geen volledige openbaring.
En echt, je bent niet raar, je bent gewoon vroeg bij. Pica en geofagie zijn niet vies, ze worden verkeerd begrepen, en voor elke opgetrokken wenkbrauw zijn er waarschijnlijk tien mensen die diezelfde avond stilletjes op Google zoeken waar ze eetbare klei kunnen kopen in het Verenigd Koninkrijk.
Hoe je het ook aanpakt, hardop of in stilte, je staat hierin niet alleen en je bent niet kapot. Je bent gewoon knapperig. En als je iemand nodig hebt die het al begrijpt, dan heb je die hier gevonden.
Disclaimer: Dit is geschreven voor informatieve en hobbydoeleinden. Mijn producten zijn niet gecertificeerd als voedsel en worden verkocht voor verzamelen, knutselen of zintuiglijk genot. Elke consumptie is volledig een persoonlijke beslissing en gebeurt uitsluitend op eigen risico. Ik promoot geen inname en kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor eventuele bijwerkingen.
0 reacties