Er is iets vreemd bevredigends aan een ritueel dat volledig van jou is. Een kop thee voor het slapengaan, hetzelfde album terwijl je opruimt, tien stille minuten waarin niemand iets van je vraagt. Mensen houden van kleine routines die ons brein vertellen dat we nu stoppen. Voor mensen die genieten van de zintuiglijke kant van klei en krijt, kan dat ritueel uiteindelijk dit zijn.
Niet omdat er iets mystieks in een klomp aarde zit, uiteraard, maar omdat aandacht voor textuur, geluid en een beetje routine een alledaags moment bewuster kan laten aanvoelen. Veel van de aantrekkingskracht zit niet in het materiaal zelf, maar in alles eromheen. Kiezen wat je gaat verkennen. Het bakje openen. Kijken naar de kleur voordat je het aanraakt. Als je crunchcontent filmt, komt daar nog een hele extra laag bij: de camera instellen, alles precies zo neerzetten, de close-up goed krijgen. De voorbereiding is de pauze. Soms is dat precies wat je nodig hebt.
Het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Een netjes hoekje voor je verzameling is voldoende. Een favoriet bakje, misschien een notitieboekje, een bepaald moment van de dag waar je naar uitkijkt. Sommige mensen organiseren op kleur of herkomst, anderen op textuur, en sommigen van ons zijn al op het punt dat een lade vol gelabelde zakjes volkomen normaal voelt. Dat is waarschijnlijk niet normaal. Het is nog steeds bevredigend.
Er is een reden waarom een zintuiglijke activiteit rustgevend kan werken. Het geeft je iets specifieks om op te focussen: het uiterlijk, de textuur tussen je vingers, het geluid dat het maakt, de geur, de verschillen tussen het ene en het andere soort. Dat kan je aandacht even afleiden van de to-do-lijst van morgen. Dat maakt klei geen behandeling voor iets. Het is gewoon een voorbeeld van hoe een vertrouwde zintuiglijke activiteit uiteindelijk onderdeel wordt van iemands routine, omdat je brein soms gewoon iets tastbaars nodig heeft om zich aan vast te houden.
Het mooie van een persoonlijk ritueel is dat er eigenlijk geen regels zijn. Misschien pak je na het werk naar een bepaald soort klei. Misschien houd je een kleine selectie bij je bureau. Misschien houd je een klein crunchdagboekje bij waarin je opschrijft waar dingen vandaan komen en of je ze opnieuw zou kopen. Of je doet helemaal niets daarvan. Er ligt ergens in de bergen geen ceremonieel handboekje verstopt. Het is gewoon de gewoonte om even tijd vrij te maken voor iets waar je echt van geniet.
Als filmen erbij hoort, is dat ook weer een ritueel op zich: een achtergrond kiezen, stukjes neerzetten, spelen met licht en geluid. Wat op camera moeiteloos lijkt, gaat meestal gepaard met een alarmerend aantal keren voor de camera kleine stukjes klei opnieuw moeten verplaatsen. We kennen het allemaal.
Eén grens waarover duidelijkheid behoeft: genieten van de zintuiglijke kant van klei maakt het geen gezondheidsbehandeling, en het zou niet verkocht moeten worden als geneesmiddel tegen stress, angst, tekorten of iets anders. Geofagie en pica kunnen echte gezondheidsklachten met zich meebrengen die niet verdwijnen omdat de activiteit rustgevend aanvoelt. Als verlangens naar klei, krijt of iets anders dat geen voedsel is aanhoudend zijn of moeilijk te beheersen, is het de moeite waard om hierover met je huisarts te praten.
Jouw versie kan vijf minuten duren of een halve avond. Sommige mensen fotograferen hun verzameling langer dan strikt genomen redelijk is. Ik heb vreemdere hobby's gezien. Wat ik zo fijn vind aan deze community, is hoe verschillend mensen dit doen: verschillende materialen, verschillende texturen, verschillende rituelen. En dat is precies wat het interessant maakt. Een hobby kan een hobby blijven, of stilletjes onderdeel worden van je dag. Hoe dan ook, soms zijn het gewoon een paar stille minuten en een textuur waar je van houdt, en dat is genoeg.
Disclaimer: Mijn klei- en krijtproducten zijn natuurlijke materialen die uitsluitend voor zintuiglijk gebruik, als hobby en voor ASMR worden verkocht. Ze zijn niet gecertificeerd als voedselveilige producten en ik raad ze niet aan voor consumptie. Elk persoonlijk gebruik is volledig op eigen risico. Dit artikel bevat algemene informatie en is geen medisch advies. Als je aanhoudende of moeilijk te beheersen verlangens hebt naar klei, krijt, aarde of iets anders dat geen voedsel is, neem dan contact op met je huisarts of een andere gekwalificeerde zorgverlener.
0 reacties