Er is een geur na de regen die de meeste mensen herkennen, ook al hebben ze het woord er nooit van gehoord. Petrichor. Vochtig, mineraal, een beetje metaalachtig. Als die geur iets met je doet, ben je al halverwege het begrijpen waarom sommige mensen naar de aarde zelf worden getrokken, niet alleen naar de geur ervan.
Dat is geofagie. Het is de gewoonte om aarde of aardse materialen te eten, voornamelijk klei en krijt, en het woord betekent gewoon "aardeten" als je teruggaat naar het Grieks. Mensen doen dit al heel lang, in veel verschillende culturen, om veel verschillende redenen. Sommige ervan zijn verbonden met specifieke kleisoorten van specifieke plekken, behandeld bijna als een overgeleverde traditie. Sommige ervan is gewoon iemand die van de textuur houdt. Er is niet één versie ervan en er is niet één reden voor, wat een Google-zoekopdracht van vijf minuten ook al moge suggereren.
Het is ook niet nieuw. Online wordt het soms behandeld alsof het uit het niets is ontstaan met ASMR-video's, maar geofagie is al lang gedocumenteerd in Afrika, Azië, de Amerika's en elders, vaak verbonden met zwangerschap, rituelen of gewoon persoonlijke voorkeur. Al dat tot "sommige mensen eten aarde" reduceren, mist in feite alles interessants eraan, wat het grootste deel is.
De textuurkant is waar ik uren over zou kunnen praten. Klei is niet één ding. Je krijgt zacht en poederig, je krijgt dicht en korrelig, je krijgt stukken die knappen als een koekje en stukken die praktisch oplossen. Hoe het wordt verwerkt verandert het ook, roosteren en vocht doen heel verschillende dingen met hetzelfde startmateriaal. Het is een van de redenen waarom mensen die zich hierin verdiepen, er echt in gaan. Een klont klei die identiek is aan een andere kan zich compleet anders gedragen zodra je het daadwerkelijk knakt.
Waar de verlangens vandaan komen is een iets aparte vraag, en het is er een waar ik liever eerlijk over ben dan vaag. Sommige mensen zijn gewoon zintuiglijke mensen. Textuur, geur, de hele ervaring, niet ingewikkelder dan dat. Voor anderen zit de verlangens onder de paraplu van pica, wat een erkende aandoening is met aanhoudende drang om niet-eetbare substanties te eten. Geofagie kan een vorm van pica zijn, maar ze zijn niet hetzelfde woord voor hetzelfde ding, en interesse hebben in klei betekent niet dat je pica hebt, net zoals van een knapperig koekje houden dat niet betekent.
Als verlangens naar klei, krijt of aarde aanhoudend of moeilijk te beheersen aanvoelen, is dat echt een gesprek met je huisarts waard, mede omdat er onderliggende dingen kunnen spelen (laag ijzer komt vaak voor) die het waard zijn om goed uit te sluiten in plaats van te gokken.
Eén ding waar ik wel direct over zal zijn: niet alle klei is geschikt om in de buurt van je mond te krijgen. Hobbyklei, pottenbakkersklei, tuinaarde, niets daarvan is hetzelfde als klei die wordt verkocht voor zintuiglijk of hobbygebruik, en "natuurlijk" betekent niet automatisch veilig. Alles wat ik verkoop wordt verkocht voor zintuiglijk, hobby- en ASMR-gebruik, en ik probeer zo duidelijk mogelijk te zijn over waar dingen vandaan komen en hoe ze zijn behandeld. Je zult ook veel "eetbare klei" zien gebruikt in deze community. Daarin betekent die term meestal gewoon een klei die mensen traditioneel of persoonlijk kiezen om te consumeren, niet dat het is gecertificeerd als voedsel, en dat onderscheid maakt eigenlijk wel uit.
Wat ik echt interessant vind aan al dit, naast het runnen van een winkel die het verkoopt, is zowel de geologie als de zintuiglijke kant. Waarom de ene klei kruimelt en de andere bij elkaar blijft. Wat er daadwerkelijk in zit. Waarom de kleur zo sterk varieert tussen twee kleisoorten die een paar honderd mijl uit elkaar liggen. Sommige mensen in deze ruimte zijn hier voor de ASMR, sommigen zijn verzamelaars, sommigen zijn gewoon nieuwsgierig naar een materiaal dat onder de grond is gevormd lang voordat het in iemands verzameldoosje belandde. Allemaal geldige redenen om hier te zijn.
Als je net pas je weg naar dit hebt gevonden, hoef je niet alles op dag één te weten. Begin met de basis, lees productbeschrijvingen goed, stel vragen als iets onduidelijk is. Je eindigt misschien meer geïnteresseerd in de geologie dan in het knakken, of andersom. Beide zijn prima. Er is geen enkele juiste manier om hierin te staan.
Disclaimer: Mijn klei- en krijtproducten zijn natuurlijke materialen die uitsluitend worden verkocht voor zintuiglijk, hobby- en ASMR-gebruik. Ze zijn niet gecertificeerd als voedsel en ik promoot ze niet voor consumptie. Elk persoonlijk gebruik is volledig op eigen risico. Ik maak geen gezondheidsclaims en kan niet aansprakelijk worden gehouden voor enige nadelige effecten door hantering of inname. Alles wordt in een huiselijke omgeving bereid. Dit artikel is algemene informatie, geen medisch advies. Als je zwanger bent of verlangens ervaart naar klei, krijt, aarde of iets anders dat geen voedsel is, praat dan met je verloskundige of huisarts in plaats van dit als begeleiding te behandelen, en gebruik klei niet als vervanging voor voorgeschreven ijzersupplementen of medische behandeling.
0 reacties